Τα ινομυωματα, είναι ένα μορφώμωτα
της μήτρας, μία συσσώρευση μάζας ινομυώδους ιστού, πάντα καλοήθους, δηλαδή δεν
αποτελεί νεοπλασία και δεν εγκυμονούν κινδύνους για την εμφάνιση καρκίνου. Το ινομύωμα δημιουργείται από κύτταρα του
μυϊκού ιστού της μήτρας, κύτταρα από τα τοιχώματα της, τα οποία συσσωρεύονται
και δημιουργούν στρογγυλούς όγκους, σαν σφαιρίδια όπου το μέγεθος τους
ποικίλει, από ελάχιστα χιλιοστά έως αρκετά εκατοστά. Τις περισσότερες φορές δημιουργούνται
αρκετά σφαιρίδια από τον μυϊκό ιστό και για αυτό χρησιμοποιείται συνήθως ο
πληθυντικός της ονομασίας της πάθησης ινομυώματα,
χωρίς να αποκλείεται από τους γιατρούς η εμφάνιση ενός μόνο σφαιριδίου, ινομυώματος. Τα ινομυώματα είναι μία συχνή πάθηση στις γυναίκες από 30 έως 40 ετών, σε αντίθεση με τα κονδυλώματα που εμφανίζονται συνήθως σε νεαρότερες ηλικίες, στατιστικά περίπου το 25% του γυναικείου πληθυσμού εμφανίζει ινομυώματα με το
ποσοστό να αυξάνεται ανάμεσα στις γυναίκες της μαύρης φυλής, όπου εμφανίζονται
σε μικρότερες ηλικίες και το μέγεθος αλλά και ο αριθμός τους αυξάνεται
γρηγορότερα από ότι στις γυναίκες της λευκής φυλής. Παρόλο που τα ινομυώματα, αποτελούν συχνή και ευρέως
διαδεδομένη γυναικεία πάθηση, μέχρι σήμερα δεν έχουν συγκεκριμενοποιηθεί οι
λόγοι της εμφάνισής τους. Σίγουρο είναι πάντως πως οι γυναικείες ορμόνες, τα
οιστρογόνα, βοηθούν την ανάπτυξη των ινομυωμάτων,
όπως κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης που τα επίπεδα των οιστρογόνων αυξάνονται
απότομα, ενώ έχει παρατηρηθεί μείωση του όγκου και του αριθμού των ινομυωμάτων κατά την εμμηνόπαυση όπου η
συγκέντρωση των οιστρογόνων στο αίμα μειώνεται σημαντικά.
Τα ινομυώματα ως πάθηση είναι
συνήθως ασυμπτωματικά, όπως και τα κονδυωματα δηλαδή δεν προκαλούν καθόλου συμπτώματα στον οργανισμό
ακόμα και αν είναι μεγάλα σε μέγεθος ή πολλά σε αριθμό. Τις σπάνιες φορές που
εμφανίζονται συμπτώματα, τότε αυτά είναι δυσμηνόρροια, αλλαγές στην περίοδο
όπως μεγαλύτερη ροή, μεγαλύτερη διάρκεια και συχνότερη εμφάνιση. Καμιά φορά
εμφανίζονται κράμπες στην πύελο κατά την περίοδο είτε οξύς και απότομος πόνος
κατά την έναρξη. Σπανίως προκαλούν και πόνο κατά την σεξουαλική επαφή. Η
διάγνωση των ινομυωμάτων γίνεται με
μια απλή γυναικολογική εξέταση χρειάζονται όμως και επιπρόσθετες εξετάσεις για
την ακριβή εικόνα της έκτασης του προβλήματος. Το υπερηχογράφημα μήτρας
κρίνεται απαραίτητο, διακολπικό και κοιλιακό, ο γυναικολόγος μπορεί να
προτείνει ακόμα και υστεροσαλπιγγογραφία ώστε να διαπιστωθεί η διαβατότητα των
σαλπίγγων και η κατάσταση της κοιλότητας της μήτρας. Η λαπαροσκόπηση
χρησιμοποιείται από πολλούς γιατρούς ως μέθοδος εξέτασης αλλά και θεραπείας για
την αφαίρεση των ινομυωμάτων, τις
σπάνιες φορές που αυτό κρίνεται απαραίτητο. Τα ινομυώματα τις περισσότερες δεν χρειάζονται ιδιαίτερη θεραπεία,
εκτός και αν παρουσιάζονται έντονα συμπτώματα ή λόγω του μεγάλου μεγέθους τους
παραμορφώνουν την μήτρα. Σε κάθε περίπτωση η τακτική εξέταση από γυναικολόγο
είναι απαραίτητη για την διάγνωση και την παρακολούθηση της εικόνας των ινομυωμάτων. Ο γυναικολογος θα κρίνει σε
τη κατάσταση βρίσκεται ο κόλπος και θα αποφασίσει εάν χρειάζεται λαπαροσκόπηση,
υστερεκτομή, λαπαροτομία για εξαιρετικά εκτεταμένες βλάβες ή ακόμα και καμία
απολύτως θεραπεία αν η ύπαρξη των ινομυωμάτων
δεν προκαλεί καμία παθογένεια. Τα ινομυώματα
έχουν κατηγορηθεί πως ευθύνονται για περιπτώσεις εμφάνισης υπογονιμότητας αλλά
και περιπτώσεις πρώιμων αποβολών. Ο γυναικολόγος είναι ο μόνος κατάλληλος
γιατρός να αποφασίσει πως θα προχωρήσει μετά την διάγνωση της ύπαρξης των ινομυωμάτων και είναι ο γιατρός που θα
πρέπει κάθε γυναίκα να επισκέπτεται σε τακτικά χρονικά διαστήματα για κλινική
εξέταση, σας παραπέμπω στον γυναικολόγο ιατρό ειδικό στα κονδυλωματα κύριο Στέφανο Χανδακά και στο Site του http://www.drchandakas.gr/ που βάσει αυτού διαμορφώσανμε αυτό το άρθρο.
Ευγενία Κολοβού.
